هدف از این تحقیق، تبیین مدلى على میان رویکرد مشارکت مردمى و مؤلف ههاى طراحى در معاصرسازى باف تهاى فرسودة ایران (نمونة موردى محلة سیروس تهران)است. با به کارگیرى ایده هاى حاصل ازمدل تحقیق، میتوان مؤلفه هاى طراحى را به گونه اى در فرایند طراحى معاصرسازى بافتهاى فرسوده تبیین کرد که، مشارکت مردمى و درنهایت موفقیت معاصرسازى ناشى از این امر به صورت حداکثرى حاصل شود. به این منظور در این تحقیق، بر پایة تلفیق نظریات مرتبط با موضوع تحقیق، از روش تحقیق پیمایشى یا زمینه یابى و تحلیل داد ه ها بر اساس آمار توصیفى استنباطى استفاده شده است. در تحقیق حاضر، براى مطالعة عوامل مؤثر طراحى در جلب مشارکت مردم از آزمون نگرش سنجى اهالى محلة سیروس تهران استفاده شده است. روش نمونه گیرى، از نوع خوشه اى تصادفى و حجم نمونه براى 170 نفر است. به دلیل فقدان پرسش نامة استاندارد در موضوع تحقیق، از پرسش نامة محق قساخته استفاده گردید. پس از بررسى پایایى و روایى ابزار تحقیق، داده ها به روش آمار ى توصیفى تحلیل و عوامل تأثیرگذار بر روش تحلیل عاملى استخراج شد و بر اساس تحلیلهاى انجام شده، مدلى خطى طرح ریزى گردید. سپس، بر اساس مدل حاصل،رابطه و میزان تأثیر عوامل بر یکدیگر به روش تحلیل مسیر، به دست آمد. یافته ها نتایج تحقیق بر اساس مدل، شامل مؤلف ههایى در طراحى شهرى و معمارى است که، مردم یعنى عاملها آن را شناسایى می کنند و در صورت دریافت نظرات مردم، درزمینة چگونگى طراحى مؤلفه هاى یادشده، مى توان مشارکت و موافقت حداکثرى آ نها را در معاصرسازى با فتهاى فرسوده به دست آورد. از جملة این مؤلفه ها دومؤلفه در زمینة ساختار بافت شامل شکل معابر و اولویت عبورومرور و دو مؤلفه در زمینة تودة بافت، شامل شکل خدمات و حفظ بناهاى ارزشمند، است.