نوع مقاله : مقاله کوتاه

نویسندگان

دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

امروزه توجه به ظرفی تهای توسع های درون مناطق شهری را به عنوان سیاست نوین و عمل یای در حوزۀ برنامه ریزی شهری پذیرفته اند. این توجه به ویژه با گسترش مفهوم توسعۀ پایدار شهری که درآن بهره گیری موثر و پایدار از ظرفی تهای توسعه ای رهاشده درون مناطق شهری )به صورت بافتهای ناکارامد و موسوم به فرسوده(را توصیه میکند، اهمیت مضاعف پیدا کرده است. مقالۀ حاضر به طرح الگویی برای شناسایی ظرفی تهای توسعۀ محله ای و چگونگی سنجش سهم هریک از ظرفیتها، برای دستیابی به توسعۀ پایدار شهری م یپردازد. در این مقاله پس از طرح کلیات و بیان الگوهای معاصر رایج در امر مداخله در محلات، به شناسایی ظرفیتهای توسعه ای موجود در محلات، رابطۀ الگوهای رفتاری باظرفیتهای قابل استفاده و بارگذاری مجدد آن پرداخته میشود. نتایج مطالعه نشان داد که در محلۀ کلکت هچی )که از محلات قدیم تبریز است(امکان ظرفیت سازی سکونتی برای بالغ بر 40 درصد افزایش جمعیت به نسبت وضع موجود، صرفاً از طریق ظرفیت سازی در زیرساختهای موجود و فضاهای رهاشده در محله وجود دارد. این بدان معناست که از طریق بازیافت این فضای رها شده، میتوان سهم موثری از جمعیت متقاضی را در این محله اسکان داد. نتیجۀ این فرایند بهبود الگوی اسکان شهری و تقویت پایداری در نظام توسعۀ شهری خواهد شد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Capacity Assessment for Community Development

نویسندگان [English]

  • Mojtaba Rafieian
  • Ali Akbar Taghvaei
  • Hassan Vahdani

Urban Planning Department, Faculty of Arts, Tarbiat Modarres University

چکیده [English]

This paper summarizes the result of a capacity assessment study undertaken in the Kakattehchi Neighborhood, Tabriz. Initially, the development capacity for four main categories is estimated: location, function, services and stability. Then the current land use is compared with the carrying capacity of each category and subcategory. It is then demonstrated that by rehabilitating the existing infrastructure the neighborhood has the potential for a 40% increase in its population.