استقرار نهادهای اجتماعی نوین در دهه اول قرن چهاردهم خورشیدی زمینه ساز استقرار و تثبیت نیروهایی است که معتقد به سلطه نوآوری (مدرنیسم) هستند. این نیروها گسست از سنت های پیشین و نوپردازی(مدرنیزاسیون) از بالا در همه ابعاد را در دستور کارخود قرار می دهند. هنر معماری و شهرسازی از مهم ترین عرص های کاربرد تفکر نوآورانه است. رسوخ ارزش ها تکنیک ها الگوها و قالب های نوآورانه در هنر و معماری مشخصه تحولات نوپردازانه این دوران است. افزایش توان واقتصادی در حوزه شهر امکان مداخله در هر و اجرای طرح های عمرانی و شهری را با الگوهای نوآورانه فراهم می سازد. در این مقاله ضمن مروری اجمالی بر تحولات کلی عرصه هنر در چارچوب نووارگی و دگرگونی های روی داده در این زمینه در عرصه معماری و شهرسازی بررسی و تحلیل خواهد شد. در این چارچوب الگوهای پدید آمده در حوزه شهرسازی و نحوه بروز و ظهور آن بررسی و تحلیل می شود.
حبیبی, سید محسن, و اهری, زهرا. (1385). معماری و شهرسازی ایران در 1310-1320 ه. ش. اولین پژواک نوآوری نووارگی: الگوی تهران. (e100034). صفه, 16(1), e100034
MLA
حبیبی, سید محسن, و اهری, زهرا. "معماری و شهرسازی ایران در 1310-1320 ه. ش. اولین پژواک نوآوری نووارگی: الگوی تهران" .e100034 , صفه, 16, 1, 1385, e100034.
HARVARD
حبیبی سید محسن, اهری زهرا. (1385). 'معماری و شهرسازی ایران در 1310-1320 ه. ش. اولین پژواک نوآوری نووارگی: الگوی تهران', صفه, 16(1), e100034.
CHICAGO
سید محسن حبیبی و زهرا اهری, "معماری و شهرسازی ایران در 1310-1320 ه. ش. اولین پژواک نوآوری نووارگی: الگوی تهران," صفه, 16 1 (1385): e100034,
VANCOUVER
حبیبی سید محسن, اهری زهرا. معماری و شهرسازی ایران در 1310-1320 ه. ش. اولین پژواک نوآوری نووارگی: الگوی تهران. صفه. 1385;16(1):e100034.