An Analysis of Formal Geometry in Typologies and Construction Methods of Isfahan’s Traditional High-Rise Structures; the Case of Freestanding Minarets

Document Type : Original Article


1 Assistant Professor, Islamic Azad University Isfahan (Khourasgan Campus)

2 BA Student, Islamic Azad University Isfahan (Khourasgan Campus)


Minarets play influential roles in historical cities like Isfahan. They have had a range of functions, and have their distinct architectural, structural and ornamental characteristics. The underlying belief in this research is that the formation of Isfahan’s minarets’ components is directly influenced by brick-laying models, master masons’ skills, plan forms and ornaments. The present research aims at introducing components of the minaret and studying examples of it in Isfahan, and thereby analysing their form and execution. Descriptions are given from functional, structural and formal points of view. Typological studies and classifications are complemented by construction analyses. Data is collected through library studies, on-site observations and surveys and interviews with master builders. These are followed by extracting geometric, typological and structural orders through 3D modelling. Minarets and their components are initially introduced, in order to then focus on their typologies based on their location, number of floors, plan form, overall form, stairway and base, and eventually construction methods. The findings show that plan-wise Isfahan minarets are clockwise, circular, with their external wall thickness increasing with their overall height. Volume-wise the city’s freestanding minarets are cylindrical or part-conical both with and without a base. There are two types of timber restraints used in these minarets with external walls constructed vis-à-vis stairways to provide structural integrity ('Hasht and Gir').


آزاد، میترا. «بررسی سه منارۀ مهم دورۀ سلجوقی»، در دوفصلنامۀ مطالعات معماری ایران، ش 5 (بهار و تابستان 139۳)، ص ۳۹-56.
پیرنیا، محمدکریم. سبک‌شناسی معماری ایران، تدوین غلامحسین معماریان، تهران: سروش دانش. 1381.
جوزجانی، منهاج‌الدین سراج. طبقات ناصری، تصحیح عبدالحی حبیبی، تهران: انتشارات دنیای کتاب، 1363.
زمانی لنجانی، اکبر. هندسه در معماری و کاربرد آن در آموزش ریاضی، اصفهان: نشر سازمان فرهنگی‌ـ تفریحی شهرداری اصفهان، 1395.
سجادی نائینی، سیدمهدی. معماران و مرمتکاران سنتی اصفهان، اصفهان: سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری، 1387.
شاردن، ژان. سفرنامۀ شاردن، ترجمۀ اقبال یغمایی، تهران: توس، ۱۳۷۵.
کریون، روی سی. تاریخ مختصر هنر هند، ترجمۀ فرزان سجودی و کاوه سجودی، تهران: انتشارات فرهنگستان هنر، 1388.
گدار، آندره. «تاریخانه دامغان»، در مجلۀ مهر، سال اول، ش 2 (تیرماه 1312)، ص ۱۰۱-109.
مخلصی، محمدعلی. مناره‌ها، گردآورنده محمدیوسف کیانی، تهران: انتشارات سمت، 1391.
نظامی عروضی، صدرالدین. تاج المآثر، تصحیح محمدعلی بن احمد جوینی، نسخۀ خطی کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 729 ق.
ویلبر، دونالد. معماری اسلامی ایران در دورۀ ایلخانان، ترجمۀ عبدالله فریار‌، تهران: انتشارات بنگاه، 1346.
هیلن‌براند، رابرت. معماری اسلامی، ترجمۀ باقر آیت‌الله‌زاده شیرازی، تهران: روزنه، 1380.
Berchem, V.M. Material Pour UN Corpus Inscriptionum Arabicarum, Lere Partie: Egypt (Paris, 1894-1903), 1903.
Bloom, Jonathan M. The Minaret Symbol of Faith and Power, Oxford, 1989.
Creswel, K.C.A. “The Evaluation of Minaret with Special References to Egypt”, in Burlington Magazine, Vol. 48 (1926), pp. 134-298.
Dogangun, Adem & Ramazan Acar & Halili Sezen & Ramazan Livaoglu. “Investigation of Dynamic Response of Masonry Minaret Structures”, in Bull Earthquake Eng, 2008.
El-Gohar, M.A. “Investigation on Limestone Weathering of El-Tuba Minaret El Mehalla, Egypt: A Case Study”, in Mediterranean Archaeology and Archaemetry, Vol. 10, No. 1 (2010), pp. 61-79.
Koch, E. “The Copies of the Qutb Minar”, in Iran. Journal of British Institute of Persian Studies, Vol. 29 (1991), pp. 95-107.
Marchand. Trevor H.J. Minaret Building Apprenticeship in Yemen, London: United Kingdom, 2001.
Pinder Wilson, R. “Ghaznavid and Ghurid Minarets”, in Iran. Journal of British Institute of Persian Studies, Vol. 39 (2001), pp. 155-186.