Investigating two of Al-Ghazali’s Views on Architecture based on Iḥyaʾ ʿŪlum al-Dīnʾ: Luxury and Ornaments; Materials and Components

Document Type : Original Article


PhD Candidate, Faculty of Architecture and Urban Planning, Shahid Beheshti University


Abu Hamed Mohammad al-Ghazālī was a mystic, jurist and theologian, who lived in the fifth century AH, and significantly influenced Iranian culture. His greatest work is Iḥyaʾ ʿŪlum al-Dīnʾ, written in his seclusion period to revive religious knowledges, with the subject being applied knowledge, and hence the wealth of architectural information in it. The book is partly about ornaments, materials, and their ordinances. These are referred to in various parts of the book with various kinds of materials and ornaments examined. The present article starts with introducing Al-Ḡazālī’s views and thoughts, in order to better understand subsequent parts of the research. What follows is about ornaments and its sanctity or otherwise. Next comes a discussion about luxury in buildings with regard to building height and properties. In the next part the use of materials and their durability is discussed.
The research is based on interpretative approach, mainly reading and interpreting the original text of Eḥyāʾ. Other works of Al-Ḡazālī’s and other sources are used as subsidiaries, though. What this article finds is that short-lasting materials are positively considered by Al-Ghazali in Zuhd realm. Furthermore, whilst he does not mind ornamentations subject to certain conditions, they are seen as at odds with ascetic life. Ornaments in the mosque is legitimate as it is the house of God, and materials are agents for judging the building and its founders.


اتینگهاوزن، ریچارد. «زیبایی از نظر غزالی»، ترجمۀ محمدسعید حنایی کاشانی، در هنر، ش 27 (زمستان 1373)، ص 27- 34.
پازوکی، شهرام. «احیاء علوم الدین غزالی و ضرورت احیاء آن»، در: جاویدان خرد، ش 4 (پاییز 1388)، ص 37- 50.
زرین­کوب، عبدالحسین. فرار از مدرسه در بارۀ زندگی و اندیشۀ ابوحامد غزالی، تهران: امیرکبیر، 1353.
خدیوجم، حسین. «مقدمه»، در: غزالی، ابوحامد محمد، احیاء علوم­الدین، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1375.
سروش، عبدالکریم. «احیاء علوم­الدین»، در دایر­­ة­المعارف بزرگ اسلامی، جلد 7، تهران: مرکز دایرة­المعارف بزرگ اسلامی، ص 137- 152.
غزالی، ابو حامد محمد. احیاء علوم­ الدین، تصحیح اشراف عبدالعزیز السیروان، بیروت: دارالقلم، بی تا.
ــــــــ . احیاء علوم­الدین. ترجمۀ فارسی مؤیدالدین محمد خوارزمی، به کوشش حسین خدیوجم، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی: 1375.
ـــــــ .کیمیای سعادت، به کوشش حسین خدیوجم، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1354.
ـــــــ . المنقذ من الضلال، ترجمۀ سیدناصر طبابایی، تهران: انتشارات مولی، 1389.
کاخانی، احسان. «تجمل و تزیین در معماری و مصداق­های آن در کتاب احیاء علوم الدین غزالی»، در کنفرانس بین­المللی عمران، معماری و مدیریت شهری نوین، تهران: دبیرخانۀ دایمی کنفرانس، 1397.
ــــــــ . بررسی آراء غزالی دربارۀ معماری با محوریت کتاب احیاء علوم الدین، پایان­نامۀ کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران، تهران: دانشگاه شهید بهشتی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، 1395.