دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 28 1 2018 03 21 The Status and Characteristics of BA Design Studio I in University of Kashan and the Importance of Learners’ Individual Differences in It جایگاه و ویژگیهای درس طرح معماری یک دانشگاه کاشان (مقطع کارشناسی) و اهمیت تفاوتهای فردی یادگیرنده در آن 5 24 100428 FA محمدرضا حاتمیان مربی دانشکدة معماری و هنر، دانشگاه کاشان 0000-0003-4672-9475 سید حسین معینى استادیار دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-1502-3091 Journal Article 2018 08 25 The teaching of architecture has historically undergone a variety of developments and is currently based on university systems. Many experts have found design courses as the core of the curriculum. Being learners’ first experience, Design Studio I is particularly important in this respect. The one-to-one teaching system, together with the concept of doing as learning have made individual differences important in this system. It is aimed here to scrutinise this importance on one hand, and revisit theories of temperament in this regard and investigate how they can be put into use to assess performance in this course on the other. To do this the status of the course is investigated in the official national curriculum, followed by a closer case study on the University of Kashan. Using statistical analyses of student performance in the course, temperamental differences are studied. These analyses are based on design research theories. The research confirmed the special status of Design Studio I: firstly because of the need to pay special attention to learners’ characteristics, and secondly because of its relevance for the studies regarding the relation between learners’ individual differences and their performance. Employing fresh views on temperamental characteristics of students, it is concluded that the warmer and wetter the temperament, the better the performance. چکیدهیادگیری طراحی معماری در ادوار تاریخی به شکل‌های مختلف انجام می‌گرفته است و در حال حاضر این یادگیری به صورت دانشگاهی است. بسیاری از صاحب‌نظران و خبرگان معماری نقش محوری‌ای برای دروس طراحی در دورة آموزش معماری قائل شده‌اند. درس طرح معماری یک در مقطع کارشناسی، از آن حیث که اولین تجربة یادگیرندگان طراحی است، اهمیت ویژه‌ای دارد. از آنجا که آموزش این درس به صورت نفربه‌نفر است و انجام فعل طراحی توسط هر یادگیرنده به منزلة یادگیری طراحی در نظر گرفته می‌شود، تفاوت‌های یادگیرندگان در آن اهمیت می‌یابد. هدف در این نوشتار بررسی اهمیت و جایگاه تفاوت‌های فردی فراگیران در درس کارگاه طرح معماری یک در مقطع کارشناسی دانشگاه کاشان، از یک طرف، و بازخوانی مقوله‌ای از تفاوت‌های فردی با عنوان مزاج و سنجش تأثیر آن در این درس، از طرف دیگر، است. به منظور جلوگیری از اطالة کلام در این نوشتار از این درس با عنوان درس طرح یک استفاده شده است. برای فهمیدن اهمیت تفاوت‌های فردی در درس طرح یک ابتدا جایگاه این درس در سرفصل مصوب دوره تحلیل شده و از طرف دیگر، در یک نمونة موردی یعنی دانشگاه کاشان کنکاش شده است. در پایان بررسی تأثیر تفاوت‌های مزاجی، به کمک تحلیل داده‌های آماری مبتنی بر مشاهدة عملکرد یادگیری دانشجویان این درس، در دانشگاه کاشان انجام شده است. همة این تحلیل‌ها مبتنی بر نظرات در خصوص انجام فعل طراحی در زمینة علم طراحی‌پژوهی است. این پژوهش ما را به این نتیجه رساند که درس طرح یک در دورة کارشناسی معماری جایگاهی ویژه دارد. این جایگاه، از یک طرف، به دلیل اهمیت توجه به ویژگی‌های فراگیران طراحی در این درس است و از طرف دیگر، محل مناسبی برای انجام پژوهش‌هایی میان تفاوت‌های یادگیرندگان و ارتباط آن با عملکرد آن‌ها در یادگیری طراحی است. اهمیت تفاوت‌های فردی یادگیرندگان این درس از منظری تازه با بازخوانی تفاوت‌های مزاجی دانشجویان بررسی شد و مشخص گردید مزاج فراگیران طراحی در عملکرد آن‌ها در یادگیری طراحی تأثیر می‌گذارد، بدین ترتیب که گرمی و تری مزاج دانشجویان عملکرد بهتری را در یادگیری طراحی نسبت به سردی و خشکی نشان می‌دهد.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100428_a1bfcb5a5e9621ed42347b6d774aa582.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 28 1 2018 03 21 A New Discourse in Architecture Based on Neuro-Psychology گفتمانی نو در معماری؛ مبتنی بر عصبـ روانشناختی 25 40 100426 FA سیما منصوری دانشجوی دکتری معماری، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران محسن فیضی استاد دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت حسن عشایری استاد دانشکدة علوم و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران Journal Article 2018 08 25 Since the 1980s, health and life expectancy have been recognised as national development indicators, with health being defined in a broad sense including aspects relating to interactions with the environment. Despite this growing attitude, architects and planners still neglect mental needs od users. The lack of environments responsive to neuro-psychological needs, particularly in residential and healthcare sectors has resulted in diminished levels of attention to environmental wellbeing. Among the aims of the present paper are achieving qualitative improvement of living spaces and increasing efficiency and responsiveness of physical environments to users’ mental needs using neuroscience. The research method is descriptive-analytic based on a review study and inductive qualitative content analysis. The findings are based on three concepts: ‘architectural experience; intrinsic self-consciousness’, ‘sensory-based architecture, cognitive and emotional neuropsychiatric responsiveness’, and ‘multi-sensorial architecture as a treatment’. The new paradigm of neuropsychological architecture, therefore, will transform architecture. Neuro-centric architecture in conjunction with neuroscience, and behavioural and emotional sciences will play a key role to respond to psychological needs, and development of environmental health, in defining the concept of responsive environment and human-centric, health-centric architecture in response to mental needs in order to develop environmental health. از دهة 1980 میزان سلامت و طول عمر معیار ارزیابی و شاخص توسعه‌یافتگی کشورها شد و سلامت با ابعاد گستردة آن، از جمله توجه به تعامل با محیط، مطرح شد. علی‌رغم این نگرش رو به رشد، هنوز شاهد بی‌توجهی معماران و برنامه‌ریزان کالبدی در طراحی و ساخت محیط و بی‌پاسخ ماندن نیازهای روانی کاربران هستیم. فقدان محیط پاسخ‌گو به نیازهای عصب‌ـ روان‌شناختی، به‌ویژه در بخش‌های سکونتی، مراقبتی، و درمانی، منجر به کاهش توجه به ابعاد سلامت محیطی شده است. ارتقای سطح کیفی فضای زندگی و افزایش کارآمدی و پاسخ‌گویی محیط کالبدی به نیازهای روانی کاربران از طریق توجه به اصول مبتنی بر علوم اعصاب از اهداف نگارش این مقالة پژوهشی است. در این مطالعه از روش پژوهش مروری با متد تحلیل محتوای کیفی (استقرایی) استفاده شده است. یافته‌های این پژوهش بر سه ویژگی «تجربة معماری: خودآگاهی ذاتی» و «معماری مبتنی بر حواس: پاسخ‌گوی اعصاب شناختی و عاطفی» و «معماری همه‌حسی (چندحسی) به مثابة درمان» دلالت دارد. بنا بر این پارادایم جدید معماری مبتنی بر عصب‌ـ روان‌شناختی در آیندة نزدیک منجر به تحولاتی در معماری خواهد شد. پیوند معماری عصب‌محور با سه حوزة علوم اعصاب شناختی، رفتاری، و عاطفی به منظور پاسخ‌گویی به نیازهای روان‌شناختی و توسعة سلامت محیطی نقش بزرگی در مفهوم محیط پاسخ‌گو و معماری انسان‌محور و سلامت‌محور دارد.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100426_b46f8512685912d94d9cc10c3311ce64.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 28 1 2018 03 21 The institution of Museum: Another Look at Body, Content, and their Interaction Outcome نهاد موزه، نگاهی دوباره به برآیند کالبد و محتوا 41 60 100427 FA مولود خسروی مربی دانشکدة هنر و معماری، دانشگاه پیام نور، واحد تهران شرق Journal Article 2018 08 25 With present-day developments in the humanities and technology, many human-related concepts are undergoing radical redefinitions. Significant among them are new definitions and views regarding the contemporary museum, including the cherishing of the audience, the museum’s taking up of effective educational roles, and the museum’s research and dissemination, on top of the original tasks of collection and display of works. However, despite the rise of museums into social institutions some museums remain unaffected by developments, which is the case with some Iranian museums as they remain inert, occasionally mimicking Western galleries without considering their functioning and supporting structures. They do not appear to have any significant commitments to society or even their audience. This prompted the author to have a second look on the matter trying to establish the main influences, and that bearing in mind historical developments of museums, what can affect the formation of museum bodies and their contents, and how are audiences cherished? The research method is simultaneously descriptive and analytical using written literature on one hand and interviews with designers and researching curators on the other, to achieve as much transparency and depth as possible in dealing with the questions of this research. The paper is in three parts starting with identity of the museum and followed with its content and then its physicality and its variations. The audience is also scrutinised under the above categories. It concludes arguing for the necessity of revisiting museum formation roots, its definitions and evolution of its vital duties as a social institution, and the necessity of paying attention to museum’s architectural and content design to safeguard the presence of the audience. It also calls for a reference programme to regulate the formation of the museum’s content and body, and interactions between designers and curators in all stages from establishing its ontologies, to its scenarios and its design and implementation procedures. امروزه با پیشرفت علوم انسانی و تکنولوژی بسیاری از تعاریف مرتبط با زندگی انسان‌ها در حال تغییر و تحولات زیربنایی هستند. در این میان، علاوه بر نمایش و گردآوری و نگهداری آثار، دگرگونی توصیف‌ناپذیر در تعاریف جدید و نوع نگاه به موزه در دورة معاصر، گرامی‌داشت مخاطبان و واگذاری کارکردهای مؤثر در امور آموزش، پژوهش و انتشار مطالب، طی سال‌هایی که از ایجاد اولین موزه‌ها تاکنون می‌گذرد، به تأمل بسیار نیاز دارد. از سوی دیگر، با وجود اهمیت جایگاه موزه در حد یک نهاد اجتماعی، در برخی از موزه‌ها تغییر خاصی به چشم نمی‌خورد. در کشور ما نیز برخی موزه‌ها همچنان در رخوت و در برخی موارد تقلیدی از گالری‌های نمایشی غربی، بدون در نظر گرفتن ساختارهای عملکردی و پشتیبانی‌های فنی، هستند و به نظر نمی‌رسد که تعهد قابل ملاحظه‌ای در قبال جامعه و یا حتی مخاطبین خود داشته باشند. این تفاوت فاحشْ نگارنده را بر آن داشت تا، با نگاهی دوباره، مؤلفه‌های تأثیرگذار اصلی در این خصوص را بررسی و مشخص کند که توجه به تاریخچه و سیر تحولات نهاد موزه چه نکات مؤثری در شکل‌گیری کالبد و محتوای موزه از دید طراحان خواهد داشت؟ و گرامی‌داشت مخاطبان موزه چگونه صورت می‌گیرد؟ روش تحقیق در این پژوهش ترکیبی توأم از دو روش توصیفی و تحلیلی است و ضمن استفاده از منابع مکتوب، از مصاحبه با طراحان و موزه‌داران پژوهشگر به منظور شفاف کردن و تعمیق پاسخ‌گویی به پرسش‌های تحقیق بهرة زیادی گرفته شده است. این مقاله در سه بخش اصلی تنظیم شده است که ابتدا به هویت‌شناسی موزه، پس از آن به محتوای موزه، و سپس به کالبد و تنوع کالبدی آن پرداخته و زیرمجموعه‌های این موارد از جمله مخاطب‌شناسی بررسی شده است. همچنین در نتیجه‌گیری و جمع‌بندی مقاله به این موضوع اشاره می‌شود که ضروری است با نگاهی دوباره به ریشه‌های شکل‌گیری موزه، تعاریف و تحولات و وظایف حیاتی آن، به مثابة یک نهاد اجتماعی، موجبات پرداختن به طراحی کالبد و محتوای هر موزه، به منزلة یک اثر معماری و پذیرای حضور مخاطبین تبیین شود. همچنین در این مقاله به ضرورت توجه به دستیابی به یک برنامة مرجع در شکل‌گیری محتوا و کالبد و تعامل دوجانبه میان طراحان و موز‌ه‌داران در همة مراحل از تبیین صورت مسئله و خلق سناریوی هر موزه تا پایان طراحی و اجرا توجه شده است.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100427_4c8d081c2df766bdb6a310340b0d269d.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 28 1 2018 03 21 The Right to Observe and the Right to Resplendence in the Islamic City Image حق نظاره و حق جلوه در سیمای شهر اسلامی 61 68 100429 FA بهمن ادیب زاده دانشیار دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2018 08 25 Any citizen has rights, and the Islamic city citizen is no exception. The present paper is written as a prologue to ‘limbs’ rights’, which is part of the Islamic city citizen’s ‘natural rights’, with reference to Imam Sajad’s (p.b.u.h) Rights Prescript. Due to the wide scope of ‘limbs’ rights’, the present paper focuses on ‘ ‘eye’s right’ as one of the limbs, to seek its practicability in the country’s architectural and urban systems. The image of the Islamic city should not only be responsive to the right to see or observe, but also a ground for resplendence. The contribution of the city to the eye’s right is through urban image, and this image is in turn created through an orderly relation between ‘the right to resplendence’ and ‘the right to observe’. Islamic teachings on respecting the right to resplendence and observe are, therefore, the basis for mandates and rights regarding the image of the Islamic city in the present text. It should be mentioned that acquiring the right to resplendence and observe will not be possible without paying due attention to the right to full reclaim (‘estifa’, or taking maximal advantage of someone or something) and full enjoyment (‘tamatoe’, or taking maximal advantage of someone or something based on certain limits and conditions) (Katouzian 2002). How, where, and to what extent the right to resplendence and observe arises and manifests itself depends on its limits as defined based on the right to ‘estifa’ and ‘tamatoe’. Success in creating such urban rights will have positive effects not only on the city’s physicality, but also on its social, cultural … relations. هر شهروندی حقوقی دارد و شهروند اسلامی از این حقوق مستثنی نیست. این مقاله، که پیش‌درآمدی برای روشن کردن «حقوق جوارح» به‌ منزلة یکی از «حقوق فطری» شهروند اسلامی است، به استناد رسالة حقوق امام سجاد(ع) نگارش شده است. به دلیل وسعت ابعاد حقوق جوارح، در این مقاله تمرکز بر روی «حق چشم»، به منزلة یکی از جوارح، با هدف کاربردی کردن آن در نظام معماری و شهرسازی کشور است. سیمای شهر اسلامی نه‌تنها باید پاسخ‌گوی حق دیدن یا نظاره باشد؛ بلکه باید بستری برای جلوه باشد. آنچه از شهر با حق چشم در تماس است، سیمای شهری است، و سیمای شهر مخلوق رابطه‌ای نظام‌مند میان «حق جلوه» و «حق نظاره» است و از این رو آموزه‌های اسلامی، در رعایت حق جلوه و نظاره، که بنیان اصلی در تدوین احکام و حقوق ناظر بر سیمای شهر اسلامی است، در این نگارش مورد نظر خواهد بود.اینکه حق جلوه و نظاره چگونه، در کجا، و به چه میزان بروز و ظهور کند از تعریف حدود و صغور آن بر اساس حق استیفا و حق تمتع به دست می‌آید، می‌توان گفت سیمای شهر اسلامی مطلوب از تعادل و ارتباط منطقی میان جلوه و نظاره با رعایت حق استیفا و حق تمتع به دست خواهد آمد. و اگر در ایجاد این نظام حقوق شهری موفق عمل شود، نه‌تنها بر کالبد شهر، بلکه بر روابط اجتماعی و فرهنگی و... نیز تأثیر مثبت خواهد داشت.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100429_3d4b62e9301b80298a89f5b4dbc8c751.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 28 1 2018 03 21 The Production of Sociable Community Spaces in Inner-Tehran Districts تولید فضاهای همگانی معاشرت پذیر در محله؛ بافت میانی شهر تهران 69 84 100761 FA علی غفاری دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی فاطمه دوستی دانشجوی دکتری طراحی شهری، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی مصطفی بهزادفر دانشیار دانشکدة معمارى و شهرسازى دانشگاه علم و صنعت ایران عباس وریج کاظمی استادیار پژوهشکدة مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری Journal Article 2021 02 27 The importance of people-produced sociable spaces as opposed to planned and design spaces such as parks and cafés, is manifest in the opportunities the former offer for socialising and responding to a wide range of people’s needs. Using demographic qualitative methods, the present research identifies sociable spaces, bringing together urban sociology and urban design to describe the built environment’s physical characteristics and facilitating socialising moods in people’s everyday life. Due to its bonds with people’s everyday life, Guisha High Street is chosen as the case to study a wide range of social behaviours and moods. Research data is initially collected through field observations, behavioural mapping, shared observations, and then through deep group interviews in four groups of five people and 10 individual interviews. Descriptive analyses of the findings indicate that sociable spaces are formed on edges, thresholds, and urban amenities. The production of these spaces through people’s discovery and appropriation is interpreted based on five themes: being in the district centre, searching the environment, creative strategies, normative suspension, and pleasures of socialisation. اهمیت فضاهای معاشرت‌پذیر تولیدشده از سوی مردم در برابر فضاهای از پیش طراحی و برنامه‌ریزی‌شده، نظیر پارک‌ها و کافه‌ها، در عرضة فرصت‌های جدید معاشرت و پاسخ‌دهی به مجموعة متنوعی از نیازهای مردم آشکار می‌شود. در این پژوهش کیفی، با استفاده از روش‌های مردم‌نگارانه، فضاهای معاشرت‌پذیر همگانی شناسایی و با نزدیکی بیشتر دانش جامعه‌شناسی شهری و طراحی شهری به توصیف کاراکترهای فیزیکی محیط مصنوع و حالات اجتماعی تسهیل‌کنندة تعاملات اجتماعی در بستر زندگی روزمرة مردم پرداخته شده است. با عنوان نمونة موردی پژوهش، خیابان اصلی محلة گیشا، جایی که زندگی روزمرة ساکنین با آن پیوند دارد، با قابلیت بستری برای گروه وسیعی از حالات و رفتارهای اجتماعی، مطالعه شده است. داده‌های پژوهش ابتدا با تکیه بر دستاورد‌های مشاهدة مستقیم، نقشه‌های رفتاری، مشاهدة مشارکتی، و سپس با مصاحبه‌های عمیق گروهی شامل چهار گروه پنج‌نفره و ده مصاحبة فردی گردآوری شده است. تحلیل‌های توصیفی از دستاوردهای این پژوهش، از شکل‌گیری فضاهای معاشرت‌پذیر در لبه‌ها، آستانه‌ها، و تجهیزات شهری در خیابان محله خبر می‌دهد و با عرضة 5 مضمون اصلی، شامل در مرکز محله بودن، جستجو در محیط، راهبرد خلاقانه، تعلیق هنجاری، و لذت تعامل با دیگران، نحوة تولید این فضاها برای کشف و مناسب‌سازی از سوی مردم تفسیر می‌شود.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100761_a46ce35f6343b6601c878804b0907750.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 28 1 2018 03 21 The Management of Complexities, Conflicts and Uncertainties in the Border County of Ghasr-e Shirin Using Strategic Choice Approach (corresponding author) مدیریت پیچیدگیها، تضادها و عدم قطعیتها در توسعة شهرستان مرزی قصر شیرین با بهکارگیری رهیافت اختیار راهبردی 85 110 100762 FA مهشید نجاتی کارشناس ارشد شهرسازی گرایش برنامهریزی شهری، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران شیدا بگ رضائی کارشناس ارشد شهرسازی گرایش برنامهریزی منطقهای، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران Journal Article 2021 02 27 In recent years, the policy of attracting population to border areas and strengthening the security of these areas by residents has been adopted by the Government. Located in the west Iranian Kermanshah province, Ghasr-e Shirin county is one of the areas earmarked for the implementation of this policy. Planning the development of this county faces complexities, conflicts and uncertainties, which must be taken into account in order to adapt the plan to realities and appropriately implement it. The Strategic Choice approach, makes it possible to manage complexities, conflicts and uncertainties in the decision-making process and its product in a balanced position. It is done through the application of simple and clear techniques in a cyclic process including four modes of configuration, design, comparison and choice. Bearing in mind the tendency of recent Iranian urban and regional planning system towards strategic planning, and thereby neglecting complexities, conflicts and uncertainties in mainstream plans, the strategic choice approach is adopted here as a methodology to plan the development of Ghasr-e Shirin border county, with its mainly qualitative techniques employed based on scientific, logical methods. This research intends to show how complexities, conflicts and uncertainties are managed in planning the development of Ghasr-e Shirin county. The areas concerning each of these issues have been identified at specific stages and in the decision-making process, as well as in designing the progress package as the end product. Balances have been struck according to the problem situation. Facing the complexities of the decision-making process, a more elaborate, narrowly focused approach is adopted as opposed to a simplistic treatment less focused alternative; and in the end product, a sequence of slow and steady steps has been designed according to the decision links. In order to manage the conflicts in the management of process and product, a more interactive treatment has been preferred to a more reactive treatment, with the uncertainties managed through the acceptance or reduction of uncertainties based on the flexibility of the decision-making process در سال‌های اخیر دولت سیاست جذب جمعیت به مناطق مرزی و تقویت امنیت این مناطق با کمک ساکنان بومی را در‌ پیش گرفته است. شهرستان قصر شیرین یکی از شهرستان‌های مرزی غرب کشور واقع در استان کرمانشاه است که، در اجرای این سیاست، توسعة آن مد نظر بوده است. برنامه‌ریزی توسعة این شهرستان با پیچیدگی‌ها، تضادها، و عدم قطعیت‌هایی روبه‌رو است که توجه به آن‌ها برای انطباق با واقعیت و تحقق‌پذیری بیشتر برنامه ضروری است. رهیافت اختیار راهبردی در برنامه‌ریزی راهبردی، امکان مدیریت پیچیدگی‌ها، تضادها، و عدم قطعیت‌ها را در موضعی تعادلی در فرایند تصمیم‌سازی و فراوردة آن فراهم می‌کند. این امر از ‌طریق به‌کارگیری فنون شفاف و ساده در چهار وضعیت صورت‌بندی، طراحی، مقایسه، و اختیار در فرایندی چرخه‌ای انجام می‌پذیرد. با توجه به جهت‌گیری نظام برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای ایران به سوی برنامه‌ریزی راهبردی در سال‌های اخیر و لحاظ نکردن پیچیدگی‌ها، تضادها، و عدم قطعیت‌ها در برنامه‌های متداول، در این نوشتار رهیافت اختیار راهبردی، به منزلة روش، به منظور برنامه‌ریزی برای توسعة شهرستان مرزی قصر شیرین به کار گرفته می‌شود و با روش علمی استدلال منطقی، فنون عمدتاً کیفی آن استفاده می‌شود. در این پژوهش نشان داده می‌شود که در برنامه‌ریزی برای توسعة شهرستان قصر شیرین چگونه پیچیدگی‌ها، تضادها، و عدم قطعیت‌ها در فرایند تصمیم‌سازی و فراوردة حاصل از آن مدیریت می‌شوند. در فرایند تصمیم‌سازی برای توسعة شهرستان قصر شیرین عرصه‌های مربوط به هریک از این موضوعات در مراحل مشخص شناسایی و در طول فرایند و نیز در طراحی بستة پیشرفت، با ‌عنوان فراورده، بنا‌ بر موقعیت مسئله، موضعی تعادلی در ‌برابر آن‌ها اتخاذ ‌‌گردیده ‌است. در رویارویی با پیچیدگی‌ها در فرایند تصمیم‌سازی عمدتاً برخوردی پرجزئیات در گسترة محدودی از مسئله در برابر برخوردی ساده‌گیرانه در گستره‌ای وسیع اختیار‌ شده و در فراوردة آن ترتیبی از گام‌های تدریجی پیوسته، با توجه به پیوندهای تصمیم‌گیری، تدوین گردیده است. به منظور مدیریت تضادها در فرایند و فراورده، برخورد تعاملی بر برخورد انفعالی ترجیح داده شده و مدیریت عدم قطعیت‌ها از‌ طریق پذیرش یا کاهش آن‌ها بر‌ مبنای انعطاف‌پذیری فرایند تصمیم‌سازی انجام گرفته است.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100762_eee18223c392c0a0431d29d1946a23d9.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 28 1 2018 03 21 Sanandaj Historic Houses; the Reading of Physicality from a Life Culture Point of View خانه های تاریخی سنندج، خوانش کالبد از دریچة فرهنگ زیست 111 131 100425 FA آزاده آقالطیفی استادیار دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی 0000-0003-4672-9475 وحید کلیائی دانشآموختة کارشناسی ارشد مطالعات معماری، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2018 08 25 To achieve an accurate understanding of a certain architecture, one needs to equally focus on explicit and implicit aspects of it, and this, in turn, requires the study of both a building’s physicality and the life lived in it. This applies to the concept of home which, as people’s main living space has more than physicality to it: it accommodates various layers of meaning, and results in an experiential-abstract blend of time and place. The accurate understanding of the home, therefore, is more than a physical understanding. Such concepts have been explored by a variety of researchers in different cultures. The present paper attempts to focus on historic houses of Sanandaj, offering a reading that goes beyond the physical and into local living culture. The research adopts a qualitative approach on three levels: on one hand there is an analysis of the town’s general characteristics and its effects on houses, as well as an analytic-descriptive comparison between some examples, and on the other hand there is an analysis based on compatibilities of local living culture and architecture of local homes through and analysis of deep, semi-structured interviews. The results show that the main distinct features of Sanandaj homes are their relation with nature, the attention paid to exterior views whilst keeping privacy, their spatial hierarchies globally and in details, and the influence of authorities’ residences on them. دستیابی به فهم دقیق یک معماری در فهم پیدا و نهان آن است و درک این دو با بررسی کالبد و زیست جاری در آن محقق می‌گردد. خانه نیز، به مثابة اصلی‌ترین فضای زیست انسان، مفهومی است که افزون بر کالبد، معانی مختلفی را در خود جای می‌دهد و به نوعی ترکیبی تجربی و انتزاعی از زمان و مکان را به همراه دارد. بدین‌ترتیب شناخت دقیق خانه چیزی فراتر از شناخت کالبد را می‌طلبد. محققان مختلفی به جستجوی مفهوم خانه در بسترهای فرهنگی متفاوت پرداخته‌اند. در این مقاله تلاش شده است، تا با مداقه در خانه‌های تاریخی سنندج، خوانشی از کالبد عرضه گردد که، فراتر از ویژگی‌های کالبدی، از مدخل فرهنگ زیست ساکنان به موضوع تقرب یافته شود.این پژوهش با رویکردی کیفی، در سه سطح تحلیلی مبتنی بر تأثیر ویژگی‌های کلی شهر بر خانه‌ها و قیاس بین کالبد خانه‌ها به روش تحلیلی‌ـ توصیفی از یک سو، و تحلیل مبتنی بر تطابق فرهنگ زیست و معماری خانه‌ها، به روش تحلیل محتوای مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته از سوی دیگر، به انجام رسیده است.نتایج نشانگر آن است که اصلی‌ترین ویژگی‌های خانه‌های سنندج، که آن‌ها را از دیگر خانه‌ها متمایز می‌کند، نحوة ارتباط با طبیعت، توجه به منظرگاه بیرونی و در عین حفظ محرمیت، وجود مرتبه‌بندی در کل و جزء فضاها، و تأثیرپذیری از خانه‌های دیوانی موجود در شهر بوده است.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100425_e279825113db16fe2785c8fd7c65e97b.pdf