دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 26 4 2016 05 21 Visual Stimuli Impacts on Students’ Creativity تأثیر ابهام و تشابه ساختاری محرک بصری در خلاقیت طراحی دانشجویان طرح یک معماری 5 18 100327 FA محمدعلی اشرف گنجوئی مربى دانشکدة هنر و معمارى صبا، دانشگاه شهید باهنر کرمان 0000-0003-3566-4686 محمودرضا ثقفی استادیار دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه هنر اصفهان 0000-0001-7779-7132 محمد ایرانمنش استادیار دانشکدة هنر و معمارى صبا، دانشگاه شهید باهنر 0000-0001-9138-2419 Journal Article 2017 12 02 Design could be defined as an iterative process of manipulating graphical representations to generate creative ideas. As such, a graphical representation plays the role of visual stimulus for creativity in architectural education. Nonetheless, as an accepted convention in architectural education, students are expected to not directly utilize such graphics as their design concept. Therefore, graphical representations can stimulate design creativity in either of the two roles: their ambiguity or their structural similarity to the given design problem. This paper examines the effectiveness of graphical representations in each of these two roles. To this end, undergraduate students were asked to design a building in response to shown graphical representations with direct similarity, structural similarity or ambiguousness. Three different lecturers then assessed the resulting designs in terms of their originality and feasibility. The analysis of variances for these assessments demonstrated that structural similarity has no meaningful impact on stimulating originality. Conversely, ambiguousness could be useful in generating new ideas. None of the visual stimuli influenced feasibility of design solutions, however. فرایند طراحی مداخلۀ مداوم در تصاویر با هدف دستیابی به ایده های خلاق است. این موضوع باعث شده تا در آموزش معماری تصاویر به مثابۀ محرک بصری برای ارتقای خلاقیت دانشجویان استفاده شوند. این اتفاق نظر هست که دانشجویان نباید مستقیماً از محرک بصری برای ایدۀ طراحی استفاده کنند، در این صورت دو ویژگی می‌تواند مؤثر باشد، ابهام محرک و تشابه ساختاری آن با مسئلۀ طراحی. چرا که این دو ویژگی باعث می‌شود تا نتوان برداشت سطحی از محرک بصری داشت. در این مقاله اثر این دو ویژگی در خلاقیت دانشجویان بررسی می‌شود. مقایسۀ این دو موضوع مشخص خواهد کرد کدام‌یک از آن‌ها در افزایش خلاقیت مؤثرتر است. بر این مبنا در این پژوهش محرک مبهم و واضح را دانشجویان تجربه می‌کنند. آن‌ها همچنین تصاویری با تشابه ساختاری و نیز سطحی را تجربه می‌کنند. برای بررسی تأثیر هر نوع از محرک بصری بر خلاقیت دانشجویان از روش تحلیل واریانس استفاده می‌شود. خلاقیت طراحی آنان بر مبنای دو عامل «ابتکار» و «تحقق پذیری» سنجش می‌شود. نتایج حاکی از آن است که تشابه ساختاری تأثیر چندانی در عامل ابتکار ندارد؛ اما ابهام تصویر در خلاقیت از طریق افزایش عامل ابتکار اثر می‌گذارد. هیچ‌کدام از انواع محرک بصری در عامل تحقق پذیری مؤثر نیستند.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100327_3fc4e5bdaa456f103df4acb7bca2da1a.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 26 4 2016 05 21 Vegetation and Thermal Comfort in Open Spaces: The Case of Sistan Province بررسی میزان اثر و نقش پوشش گیاهی بر متغیرهای تعیین کنندة آسایش حرارتی فضای باز مطالعة موردی: اقلیم گرم و خشک سیستان 19 42 100325 FA جمشید داوطلب دانشجوى دکترى معمارى، دانشگاه شهید بهشتى محمدرضا حافظی استادیار دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى مرتضی ادیب استادیار دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى Journal Article 2017 12 02 Given the role of open spaces in quality of living environment and the importance of climatic comfort for effective usage of such spaces, this research examines the impact of vegetation in producing thermal comfort in the hot arid Sistan Province, southeast Iran. For this purpose, 29 points were selected in Zabol University in two different locations—adjacent to buildings and vegetation; or solely surrounded by vegetation. The climatic parameters were then measured 3-hour intervals for these points during the warmest summer days of August 2016 at three microclimate, local and city levels. The parameters measured were air temperature, relative humidity, wind velocity, etc. These measurements were then used to calculate the Wet Bulb Globe Temperature (WBGT) as the main comfort criteria in open spaces. The results indicate that vegetation can bring all climatic parameters to comfort levels in their immediate proximity. These parameters are not affected in their vicinity, however. Therefore, mean climatic comfort was higher at microclimatic level as compared with local or city levels. Furthermore, the parameters most affected by vegetation were found to be wind velocity and average radiant temperature. فضای باز عرصه‌ای برای بسیاری از فعالیت‌های روزمره، و بهبود وضع زندگی در محیط‌های باز، یکی از مهم‌ترین مباحث معماران و شهرسازان است. پژوهش حاضر تلاش کرده است تا با توجه به ضرورت و نیاز روانی انسان به حضور در فضاهای باز و اهمیتی که در برقراری آسایش در این‌گونه فضاها یک برای حضور طولانی‌تر و با کیفیت‌تر افراد احساس می‌شود، ضمن بررسی و شناخت ویژگی‌های ساختاری فضای سبز، عوامل مؤثر در ایجاد و تعدیل شرایط آسایش حرارتی در فضای بازِ متأثر از فضای سبز را مورد کنکاش قرار داده و میزان اثر هر عامل را مشخص کند. انتخاب منطقة سیستان در اقلیم گرم و خشک حاشیة کویر واقع در شرق ایران که امروزه به علت خشک‌سالی دست‌خوش تغییرات اقلیمی زیادی شده است به منظور نمونة مطالعاتی، انتخابی مناسب در بین مناطق گرم و خشک ایران به حساب می‌آید. بنابراین هدف اصلی این مقاله بررسی و کشف عوامل مؤثر بر پوشش گیاهی در ایجاد آسایش حرارتی فضای باز در اقلیم گرم و خشک سیستان و تعیین میزان اثر هر یک از عوامل به منظور بهبود وضع خرداقلیمِ سبز است.برداشت‌های میدانی در 29 مکان و دو محوطة متفاوت (فضای سبز محض، و ترکیبی از فضای سبز و ساختمان) در نزدیکی یکدیگر در دانشگاه زابل توسط دستگاه‌های هواشناسی Kestrel ،WBGT و TES در گرم‌ترین روزهای سال در تیر و مرداد 1395 با فواصل زمانی 3 ساعته و در سه مقیاس اقلیم خرد، اقلیم محلی، و اقلیم شهری انجام گرفت. پارامترهای دمای هوا، رطوبت نسبی، سرعت جریان باد و دمای کروی در هریک از نقاط تعیین‌شده برداشت و میانگین دمای تابشی نیز با استفاده از داده‌های فوق محاسبه شد. در نهایت تحلیل آماری و منطقی روابط بین متغیرهای حاصل از کار میدانی به کمک نرم‌افزار Minitab و با استفاده از معیار آسایش گرمایی فضای باز WBGT انجام پذیرفت.بر اساس تحلیل‌های انجام‌یافته و با بررسی وضعیت پارامترهای مؤثر بر آسایش حرارتی، مشاهده شد که فضای سبز در محل خود وضعیت محیطی را بهبود بخشیده و در مجموع می‌تواند شرایط آسایش حرارتی فضای باز را تعدیل کند، اما بلافاصله با عبور از فضای سبز شرایط محیطی به وضعیت قبل برمی‌گردد. علاوه بر آن بیشترین اثرگذاری فضای سبز از بین پارامترهای محیطی، بر سرعت باد و میانگین دمای تابشی دیده شد. مقایسة مقیاس‌های مختلف اقلیم نیز نشان داد که شرایط آسایش حرارتی در اقلیم خرد در زمان و مکان مورد مطالعة این تحقیق، مناسب‌تر از شرایط اقلیم شهری، و اقلیم شهری مناسب‌تر از اقلیم محلی است.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100325_930fa8d5ae295951d90aaa1cc177fe01.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 26 4 2016 05 21 Natural Landscape as Destination: An Analysis of the Social Aspects of Greenways منظر طبیعی به مثابة مقصد؛ تحلیلی از ابعاد اجتماعی «سبزراه» 43 58 100326 FA نیلوفر رضوی استادیار دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى 0000-0001-6377-057X Journal Article 2017 12 02 Contrary to the common belief that the “greenways concept” was introduced in early 19th century, there is ample historic evidence proving that it was employed throughout the history—albeit under a diversity of names and definitions. Such an inconsistency in definition has therefore led to different conceptions, expectations and goals both in planning and in design. This research aims to focus on the relatively overlooked social aspects of this concept; and address the popularity and community acceptance of some examples versus the rejection of others. To reach an exact definition, it therefore surveys historic documents, analyzes illustrative representations of greenway examples, and reviews scholarly discussions on the topic. In conclusion, it highlights some of the social aspects accountable for the popularity and persistence of successful examples. It also explains the diversity of greenways concept and its evolution to its present day notions. The findings presented in this study can provide a basis for a change of perspective in planning these routes, while reusing some forgotten principles in contemporary practice. چنین تصور می‌شود که حیات رسمی سبزراه‌های طراحی‌شده هم‌زمان با رسمیت یافتن حرفة معماری منظر به مثابة یک پیشه و از اوایل قرن نوزدهم آغاز شده است. اما شواهد بیشماری در تاریخ وجود دارد که نشان می‌دهد انسان در همة فرایندهای مربوط به آبادانی سرزمین به این پدیده توجه کرده است.امروزه با توجه به تعاریف برنامه‌ریزان و معماران از واژة سبزراه اجزای متفاوتی به این عنصر منظری افزوده شده است. بعلاوه، ناهمگونی در مفهوم سبزراه پیش از این موجب شده بود که فهرست یکسانی از اهداف و انتظارات برای ابداع آن در تجارب جهانی در اختیار نباشد. به این سبب و با در نظر گرفتن دقت نظری که در پژوهش‌های جاری برای روشن شدن وجوه بوم‌شناختی سبزراه مشاهده می‌شود؛ پژوهش حاضر به وجوه نسبتاً فراموش‌شدة اجتماعی این عنصر منظری پرداخته است. پرسش دربارة علل اقبال اجتماعی به برخی از این عناصر منظری در مقابل برخی نمونه‌های دیگر، یکی از محورهای اصلی رسیدن به تعریف دقیق از این پدیده است. در این مسیر تحلیل مدارک تاریخی، اسناد تصویری نمونه‌ها و مرورِ مباحث و مجادلات پژوهشی همگی از ضروریات و مبانی این پژوهش بوده‌اند.در نهایت و پس از تحلیل تفصیلی آرا و نمونه‌ها، مقالة حاضر نه تنها وجوه اجتماعی متضمن موفقیت و دوام سبزراه‌ها را فهرست کرده بلکه به مدد مرور نمونه‌ها در سیری تاریخی تا به امروز، نحوه و گوناگونی تحقق این وجوه را نیز بررسی کرده است. نتایج ارائه‌شده می‌تواند علاوه بر تغییر نگرش در برنامه‌ریزی این مسیرها، مبانی اصیل طراحی سبزراه را احیا و دیدگاه‌های نوین را با آن ادغام کند.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100326_b0810d7749bc36f7547b72890d81879b.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 26 4 2016 05 21 Eco-Revelatory Urban Design: Towards a Conceptual Framework طراحی شهری بوم آشکار: به سوی یک چارچوب مفهومی 59 78 100328 FA آیدا اسماعیل زاده سیلابى دانشجوى دکترى طراحى شهرى، دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى کورش گلکار استاد دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى سید حسن تقوایی دانشیار دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى 0000-0001-7172-3917 مرجان نعمتى مهر استادیار دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى Journal Article 2017 12 02 Neglecting cities’ natural environment in urban development has led to intentional or inadvertent loss of several ecosystem services in Iran. Consequently, this has directly affected the overall urban quality of life, citizens’ cognitive experience, and their value systems. Approaches to solve this problem include Landscape Urbanism, Urban Ecological Restoration, and Eco-Revelatory Urban Design. The latter approach aims at highlighting the ecological qualities of urban natural environment and improving its ecosystem services. Employing an analysis-descriptive methodology, this paper attempts to elaborate a conceptual framework for measuring the eco-revelatory dimension of urban environment as an essential quality of urban design. در توسعة شهری در ایران، توجه اندکی به اکوسیستم طبیعی شهر و فرآیندها و کارکردهای اکولوژیک آن شده است. این شکل از توسعه با تمامی فعالیت‌های عامدانه و غیر عامدانه در حوزة شهر، موجب از دست رفتن بسیاری از خدمات اکوسیستمی محیط طبیعی شهر و کیفیت زندگی است. این موضوع بر روی تجربة ادراکی مردم و میزان توجه آنان به ارزش‌های محیط طبیعی و نیز بر روی سیستم ارزش‌گذاری آنان تأثیر مستقیم دارد. هرچند توسعة شهری به هر طریق کارکرد اکولوژیک اکوسیستم را تغییر داده و به‌ناچار کیفیت آن را کاهش می‌دهد، ولی این کاهش کیفیت باید تا حد امکان تقلیل یابد و همچنان دسترسی به خدمات اکوسیستمی محیط طبیعی و تجربة آن توسط مردم تداوم یابد. بوم‌آشکارگی محیط شهری، از متناظرترین رویکردهایی است که در پاسخ به این مشکل و با هدف به نمایش گذاردن کیفیت‌های اکولوژیک محیط طبیعی و ارتقای خدمات اکوسیستمی مورد توجه قرار گرفته است؛ رویکردهای طراحی و برنامه‌ریزی مانند طراحی اکولوژیک، شهرسازی منظر6 یا احیای اکولوژیک شهر7 بیان‌گرتوجه به این موضوع هستند. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیلی‌ـ توصیفی به دنبال ارائة چارچوبی مفهومی در سنجش میزان بوم‌آشکارگی محیط است که با استفاده از آن می‌توان کیفیت بوم‌آشکارگی محیط را در ردیف یکی از کیفیت‌های ضروری طراحی شهری مورد ارزیابی و سنجش قرار داد و مبتنی بر آن محیط را طراحی کرد.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100328_8e18b20ef5caefd89bea652ffba6816d.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 26 4 2016 05 21 Gentrification and its Adverse Impacts: The Case of Tenants in Tehran درآمدی بر فهم اعیان‌سازی و پیامدهای ناخوشایند آن، نمونۀ موردی: تجربۀ مستأجران درتهران 79 98 100329 FA مونا تاج بخش دانشجوى دکترى طراحى شهرى دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى جهانشاه پاکزاد استاد دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى Journal Article 2017 12 02 ‘Gentrification’ is usually defined as the replacement of residents of a certain urban precinct by a wealthier income group. It could be because of a deliberate choice or the result of an involuntary eviction. Despite a common misunderstanding that gentrification is a planned approach in urban upgrading—similar to urban renewal, revitalization or regeneration—it is in fact a side effect of an upgrading project, which adversely affects the intended outcomes and defeats the actual purpose of such urban conservation programs. After an initial review of the meanings and definitions of gentrification, this research examines its process and consequences in some districts of Tehran Metropolis. For this purpose, a short list of some 40 tenants is developed comprising of low to middle-income tenants who had recently relocated from districts exposed to gentrification processes to cheaper surrounding neighborhoods. A smaller group of some 15 interviewees is then selected for deep semi-structured interviews. Thematic analysis of these interviews demonstrated code categorizations resulting in two main core themes, i.e. crisis in individual-self relations and crisis in environment-self interactions. The main themes under the former include challenges in building and expressing a personal identity; as well as issues related to individual or household health. Adverse impacts under the latter core theme include an increase in social seclusion; reduction in place attachment; indifference towards community-engagement; lack of common memories; and depreciation of social and/or moral values. هدف از این نوشتار مطالعه در مورد مفهوم «Gentrification» است. واژه‌ای که از حدود نیم‌قرن پیش در بیان یکی از دغدغه‌های مطرح در حوزۀ مسائل شهری و اجتماعی در بافتار شهرهای اروپا و امریکای شمالی، به ادبیات این حوزه‌ها وارد شد. این واژه با برابرنهاده «اعیان‌سازی»، اغلب با اشاراتی گذرا در متون شهری و اجتماعی ایران نیز به چشم می‌خورد و با خود ابهاماتی را به همراه آورده است. به طور مثال برخی به اشتباه آن را جزو رویکردهای مطرح در مرمت شهری (مانند باززنده‌سازی یا نوسازی) می‌پندارند و برخی نیز هرچند به تفاوت ماهوی آن با مفاهیم یاد شده توجه کرده‌اند؛ ولی نسبت به میزان انطباق ابعاد آن با شرایط شهر و محله ایرانی آگاهی ندارند.در این مطالعه، نگارندگان در گام نخست، با هدف معرفی مفهوم اعیان‌سازی و رفع ابهامات موجود پیرامون این واژه در ایران، به تاریخچه، تعاریف رایج، و سازوکار اعیان‌سازی، آن‌طور که در جوامع شهری توسعه‌یافته تجربه و روایت شده، پرداخته‌اند. سپس به منظور درک تجربۀ اقشار آسیب‌پذیر از اعیان‌سازی در بافتار یک جامعۀ ایرانی، مطالعه‌ای بومی در این خصوص انجام شده است. این بخش از مطالعه با رویکرد کیفی به انجام رسیده است. روش جمع‌آوری داده‌ها، مصاحبه، و روش تحلیل داده‌ها تحلیل تماتیک (مضمونی/ درون‌مایه‌ای) است.ماحصل این مطالعه درآمدی است بر فهم اعیان‌سازی، آن‌گونه که در متون شهرسازی و جامعه‌شناسی به آن اشاره شده و در تکمیل آن، شناخت اعیان‌سازی است، به مثابۀ یکی از پیامدهای ناخوشایند پروژه‌های شهری، آن‌گونه که از سوی شهروندی اجاره‌نشین و ایرانی تجربه می‌شود. با تحلیل تماتیک داده‌های بومی، اعیان‌سازی برای گروه مورد مطالعه محرکی تنش‌زا جلوه می‌کند و «بحران در برساخت هویت، تهدید سلامت، افزایش انزوا، بحران در دلبستگی به مکان و برساخت خاطره، و همچنین تغییر ارزش‌های اخلاقی اجتماع» درون‌مایه‌های اصلی در روایت شرکت‌کنندگان در این مطالعه و تجربه‌های پیامدهای ناخوشایند اعیان‌سازی قلمداد می‌شوند.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100329_df6d7c2be8dd528eb1d70dc44840f7e8.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 26 4 2016 05 21 Key Seismic Vulnerability Factors for Low-Income Housing: The Case of District 3, Sari City عوامل کلیدی آسیب‌پذیری مسکن اقشار کم‌درآمد شهری در برابر زلزله نمونه موردی: منطقۀ سۀ شهر ساری 99 114 100330 FA علیرضا فلاحی استاد دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى عبدالمجید خورشیدیان دانشجوى دکترى معمارى، دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى 0000-0003-0952-8998 Journal Article 2017 12 02 Seismic vulnerability analyses are essential for pre-disaster mitigation planning as well as post-disaster reconstruction plans. This paper attempts to identify the most important aspects of housing vulnerability. By surveying expert views, an initial list of physical, social, cultural, economic and legal dimensions is developed. These dimensions are further prioritized through semi-structured interviews and field observations for District 3 of Sari City, the Capital of Mazandaran Province, north of Iran. This yields a set of ten factors as key causes of seismic vulnerability, such as people’s indifference towards earthquakes; wrong beliefs; lack of knowledge of building code requirements on part of people and builders; etc. These ten factors are categorized as: (i) awareness deficiencies; (ii) economic deficiencies; (iii) governance deficiencies; and (iv) lack of trust. This indicates the need for concentrating on social and institutional aspects of risk reduction in low-income housing. منطقۀ سۀ شهری در بخش جنوبی ساری، در معرض خطرپذیری لرزهای بالایی قرار دارد. با توجه به اهمیت شناخت آسیب‌پذیریهای موجود در برنامۀ کاهش خطرپذیری لرزهای، در مقاله حاضر به بررسی و شناسایی عوامل کلیدی آسیب‌پذیری مسکن در برابر زلزله احتمالی پرداخته می‌شود. نتایج حاصل از این تحقیق را می‌توان در تدوین راهبردهای کاهش خطرپذیری پیش از وقوع زلزله و نیز در بازسازی مسکن پس از زلزله به منظور جلوگیری از تکرار شرایط پیشین استفاده کرد.در مقالۀ حاضر پس از بررسی نظریه‌های موجود و شناسایی مهم‌ترین ابعاد آسیب‌پذیری مسکن (کالبدی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، و قانونی)، عوامل ایجاد آن در هر یک از ابعاد مذکور، ضمن سنجش نظریات متخصصان و مسئولین، استخراج می‌شود. در ادامه عوامل شناسایی‌شده از طریق مصاحبه با مردم محلی و مشاهدات دقیق میدانی اولویت‌بندی و از میان آنها عوامل کلیدی آسیب‌پذیری مسکن در منطقۀ سۀ ساری استخراج می‌گردد. این تحقیق با روش نمونۀ موردی و با استفاده از ابزار مشاهده و مصاحبۀ نیمه‌ساخت‌یافته انجام و انتخاب نمونهها بر اساس نمونه‌گیری نظری و تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل مضمون صورت میگیرد.از مجموع بررسیها ده عامل با عنوان عوامل کلیدی آسیبپذیری مسکن در منطقۀ سۀ شهر ساری شناخته شده است. این عوامل شامل بی‌تفاوتی مردم نسبت به زلزله، باورهای غلط اهالی، ناآگاهی مردم و استادکاران محلی نسبت به مسائل فنی ساخت، ضعف در اجرای مقررات ساخت‌وساز، سودجویی، محدودیتهای مالی، نیاز به ارزش افزوده، بیاعتمادی مردم به متخصصین، و نیز بیاعتمادی آنها نسبت به مسئولین است که در قالب چهار مضمون 1) ضعف آگاهی، 2) ضعف اقتصادی، 3) حکمروایی ضعیف، و 4) بیاعتمادی دسته‌بندی می‌شوند. عوامل مذکور بیانگر ضرورت تمرکز به ابعاد اجتماعی و سازمانی مسکن اقشار کمدرآمد شهری، به منظور کاهش خطرپذیری زلزله در منطقۀ مورد مطالعه، است.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100330_e916529e860a299572be92887cd7fac8.pdf

دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 26 4 2016 05 21 Significance in History of Architecture: Eric Hirsch’s Hermeneutics اطوار معنای آثار در تاریخ معماری با تکیه بر آموزه های هرمنوتیک اریک هیرش 115 132 100324 FA محمد غلامعلی فلاح دانشجوى دکترى دانشکدة هنر و معمارى دانشگاه تربیت مدرس 0000-0003-4672-9473 محمدرضا بمانیان استاد دانشکدة هنر و معمارى، دانشگاه تربیت مدرس 0000-0001-7230-5186 Journal Article 2017 12 02 As a branch of history, history of architecture is a cognitive quest for understanding the meaning of architectural monuments. Such a quest in history and historiography is essentially an effort in interpretation, which—by its very nature—becomes an exercise in hermeneutics. Employing the theories of the American philosopher, Eric Donald Hirsch (1928- ), this paper questions the typologies of architectural significance. As an advocate of objectivity of meaning versus semantic autonomy, Hirsch distinguishes between the verbal meaning of a text and its historic significance. On this basis, this paper further differentiates between the significance of a work of architecture per se, and its architectural significance. The former notion refers to the ultimate purpose of creating a work of architecture, and as such, is closely related to its functions, intentions of its patrons, architect, etc. The latter however, denotes the role a certain work of architecture potentially plays in the evolution of architecture in its respective historic period. این مقاله دربارة معنا در تاریخ معماری است. تاریخ معماری نحوی تاریخ است و فیلسوفان متأخر تاریخ نوشتن تاریخ چیزها را مرادف جست‌وجوی معنای آنها دانسته‌اند. بنا بر این می‌توانیم نوشتن تاریخ معماری را نیز کنشی بدانیم که در جستجوی معنای موضوع توجهش است. یکی از موضوعات معمول و مقبول تاریخ معماری آثار معماری است. پس تاریخ معماری کنشی است در جهت کشف معنای آثار معماری. معنا و کنشی که به فهم آن می‌انجامد، یعنی تفسیر، تاریخ و تاریخ‌نگاری را با هرمنوتیک پیوند داده است. هرمنوتیک دانش عهده‌دار بررسی مسائل مربوط به تفسیر و معناست. در مقالة حاضر از اطوار معنای آثار معماری در کار تاریخ معماری پرسیده‌ایم و از آراء اریک هیرش، یکی از عالمان بنام هرمنوتیک، دربارة معنا و تفسیر بهره گرفته‌ایم. از این رو، پس از شرح مفردات پرسشمان به بررسی آراء هیرش دربارة اطوار معنای متن ملفوظ پرداخته‌ایم. سپس با نظر به شباهت‌ها و تفاوت‌های اثر معماری با متن ملفوظ، تلاش کرده‌ایم اطوار معنای آثار معماری در کار تاریخ معماری را برشمریم. بنا به نظر هیرش معنای (meaning) متن ملفوظ غیر از معنای تاریخی (significance) آن است. او می‌گوید بی‌توجهی به این تمایز تعیین‌کننده سبب مغالطات فراوان در تاریخ هرمنوتیک در باب معنای متن شده است. ما با بهره گرفتن از ایدة تمایز معنا و معنای تاریخی متن ملفوظ در نزد هیرش، دو طور معنای آثار معماری را از هم تمیز دادیم: معنای اثر معماری که همان مقصود پدیدآورندگانش است و با کارکرد آثار معماری عجین است؛ معنای تاریخی اثر معماری که نتیجة ورود اثر معماری به جریان رویدادها در مسیر تاریخ است. پس از شرح این دو طور معنا از واسطه‌هایی گفتیم که مقصود پدیدآورندگان آثار معماری را در کالبد آنها به ظهور می‌رساند و از این رو با آثار معماری در نسبتی مشابه نسبت زبان با متن ملفوظ قرار می‌گیرند.

https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100324_f24004e10775cbf6e22f1cf844e75858.pdf