دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 29 3 2019 09 23 Ability of daylight Indicators in estimating adequate lighting in space based on user assessments Case study: Architecture design studios in Tehran کارآیی شاخص‌های نور روز در تخمین روشنایی کافی در فضا بر اساس ارزیابی کاربران نمونه موردی: فضاهای آموزشی دانشکده‌های معماری شهر تهران. 37 56 100480 10.29252/soffeh.29.3.37 FA نسترن شفوی مقدم کارشناس ارشد، معماری و انرژی، دانشگاه شهید بهشتی 0009-0008-9837-0021 زهرا سادات زمردیان استادیار دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی محمد تحصیلدوست استادیار دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-9016-9429 Journal Article 2018 11 24 Presence of adequate amount of light with an appropriate uniformity, results in a good environment visibility avoiding eye fatigue caused by frequent eye adaptations from over-lit to under-lit areas. With the help of simulation tools and lighting indices that are achieved from experts’ field studies, it is now feasible to estimate lighting quality for a whole year and assess occupants’ visual comfort. However, further studies are needed to ensure that these analyses lead to visually comfortable environments from the perspective of building occupants. <br />This article aims at rating the daylight metrics in terms of their predictive ability and also determining the most accurate metric by comparing the outcomes of indicators recommended for measuring quantity of light with occupant subjective responses. To achieve this, the daylit area predicted by E, DF, UDI and sDA were compared to daylit area drawings prepared in the twenty design studios by 386 architecture students in Tehran. The results show that students consider 125 lux as a threshold between non daylit and partially daylit areas, and 350 lux for differentiating partially and fully daylit areas. Among static metrics, DF>2% performed better than horizontal illuminance (E). With regard to CBDM metrics, sDA150lux,50% and sDA 300lx,50% correctly determined partially and fully daylit areas in the studied spaces except for bright, fully daylit ones. قابلیت رؤیت محیط اطراف به‌گونه‌ای که کاربر بدون خستگی چشم ناشی از انطباق‌های متوالی با نور کم یا زیاد قادر به انجام فعالیت خویش باشد، نیازمند وجود نور کافی در فضاست. امروزه به کمک ابزارهای شبیه‌سازی و با بهره‌گیری از شاخص‌های منتج از مطالعات میدانی متخصصین، امکان تخمین و محاسبه‌ی روشنایی و پیش‌بینی میزان رضایت‌مندی کاربران از شرایط نوری فضا است هرچند نحوه‌ی تفسیر نتایج به‌گونه‌ای که بیشترین هماهنگی با ادراک ذهنی کاربر داشته باشد، نیازمند تحقیقات بیشتری است. پژوهش حاضر با هدف تعیین کارآمدترین شاخص در حوزه‌ی کفایت نور روز، رتبه‌بندی شاخص‌های این حوزه از نظر میزان هماهنگی با ارزیابی ذهنی کاربران و بررسی میزان تطابق حدود قابل‌قبول تعریف‌شده طرح ریزی شده است. بدین منظور ناحیه‌ی روشن پیش‌بینی شده به کمک شاخص‌های کمّیت روشنایی افقی (E)، فاکتور نور روز (DF)، نور روز قابل‌استفاده (UDI) و اتونومی فضایی نور روز (sDA) از طریق شبیه‌سازی با محدوده‌ی روشن ترسیم شده توسط 386 دانشجوی معماری در 20 آتلیه‌ی طراحی متعلق به دانشگاه‌های شهر تهران مقایسه شد. طبق نتایج، ذهن کاربران روشنایی افقی 125 لوکس را به‌عنوان مرز بین ناحیه‌ی تاریک و تقریباً روشن و 350 لوکس را به‌عنوان مرز تفکیک ناحیه‌ی تقریباً روشن و روشن در نظر می‌گیرد. در میان شاخص‌های استاتیک، DF>2% نسبت به روشنایی افقی لحظه‌ای و در میان شاخص‌های دینامیک مبتنی بر اقلیم، محدوده‌های "کاملاً روشن" و "تقریباً روشن" مشخص شده به کمک شاخص sDA با در نظر گرفتن مقدار 300 و 150 لوکس به عنوان حد پایین روشنایی مطابقت بیشتری با ارزیابی کاربران دارد. https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100480_952f0ff93fb0b2510e3d196851f6e7ff.pdf