دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 27 2 2017 08 23 Investigating the Application of the Concept of ‘Affordance’ in the Design and Evaluation of the Built Environment جستاری در کاربرد مفهوم «قابلیت» در طراحی و ارزیابی محیط ساختهشده 21 34 100403 FA محسن محمدی دانشجوی دکتری معماری، دانشگاه هنر اصفهان حمید ندیمی استاد دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی 0000-0001-7053-4022 محمودرضا ثقفی دانشیار دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان Journal Article 2018 06 10 There are numerous concepts in the field of environmental psychology that deal with the interaction of the structure of the environment and human behavior. One of the most applicable concepts to the design of environments is the concept of “affordance” which originates from ecological psychology and has been widely used in various design disciplines, i.e., industrial design and product semantics. In architecture, however, the concept is not yet clear or explicit as regards how to be applied to the different phases of architectural design (planning, design, post-occupancy evaluation…). The successful application of affordances in other design fields hints that by defining and adjusting the relationship between designers, users, and built environments, the concept could help increase the efficiency and success of architectural projects. The theoretical background of the concept of affordance along with other key concepts in ecological psychology and architectural design, such as niche, form and function, and agency, are discussed in this paper. The research uses an inductive analysis method to develop a conceptual framework. It is evident that further research is proposed for a more precise application of affordances through the different phases of architectural design مفاهیم متعددی در حوزة دانش روان‌شناسی محیطی مطرح گردیده که به تأثیر متقابل ساختار محیط و رفتار انسان می‌پردازند و از سوی دیگر بیانگر تأثیر الگوهای رفتاری بر طراحی محیطی مناسب هستند. یکی از مفاهیمی که در این زمینه کارایی فراوانی دارد، مفهوم «قابلیت‌» است که خاستگاه آن روان‌شناسی اکولوژیکی است و در رشته‌های طراحی از آن استفاده فراوانی شده است؛ به طور مثال در طراحی صنعتی و معناشناسی محصول، پژوهشگران به نتایج گسترده و قابل‌اعتنایی در کاربردی کردن مفهوم قابلیت دست یافته‌اند؛ اما در معماری هنوز این مفهوم جایگاه روشن و شفافی ندارد و به‌کارگیری آن در مراحل مختلف فرایند معماری (برنامه‌ریزی، طراحی، ارزیابی پس از بهره‌برداری، و...) با ابهامات فراوانی روبه‌رو است. تجربة موفق کاربرد مفهوم قابلیت در برخی حوزه‌های طراحی نویدبخش آن است که این مفهوم، با تعریف و تنظیم رابطة بین طراحان، کاربران، و محیط‌های ساخته‌شده، می‌تواند به کارایی و موفقیت بیشتر پروژه‌های معماری کمک ‌کند. در پژوهش حاضر سعی شده با پرداختن به ریشه‌های نظری مفهوم قابلیت و مفاهیم کلیدی دیگر در روان‌شناسی اکولوژیکی و طراحی معماری، مانند کنج، فرم و عملکرد، و عاملیت، جایگاه مفهوم قابلیت در طراحی و ارزیابی معماری تبیین شود. روش به‌ کار گرفته‌شده در این پژوهش، روش تحلیلی‌ـ استنتاجی برای دستیابی به یک چارچوب مفهومی است. بدیهی است برای دستیابی به کاربرد دقیق‌تر قابلیت‌ها در مراحل مختلف طراحی معماری به پژوهش‌های بیشتری نیاز است. https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100403_6b0173262b1ac7f6c1937c79cf03147b.pdf