دانشگاه شهید بهشتی صفه 1683-870X 26 2 2016 07 22 Reinforcing Balanced Sensory Cognition in Architectural Education تقویت ادراک حسی متعادل در کارگاه «درک و بیان محیط» 21 38 100312 FA الهام بختیاری‌منش استادیار دانشکدة فنى مهندسى، دانشگاه رازى کرمانشاه Journal Article 2017 05 07 <span style="color: black; font-family: 'Calibri Light'; font-size: large;">Although architecture is perceived by all five human senses, modern architectural education reserves a dominating role for visual perception. This is reflected in the wide range of visual documents the students are obliged to prepare in the course of design and presentation of their projects. Nevertheless, students’ other sensory capacities have to be developed in the course of a balanced architectural training program. This paper recounts the results of three experimental exercises designed to develop senses other than visual perception. First-year Students participating in the Environmental Understanding and Expression workshops undertook all these exercises. The exercises included: (i) a visit to the fruit market; (ii) describing the experience of entering a tranquil mosque from a bustling bazaar; and (iii) listening to the musical score of thee animation films without seeing them. These exercises proved to have a lasting impact on the cognition of students as the students continued to refer to them even in their later years of study. This indicates the importance of inclusion of such exercises in architectural education.</span> این نوشتار دربارۀ ضرورت به‌کارگیری همۀ حواس در ادراک محیط و لزوم تقویت این نوع ادراک در روند آموزش معماری است. دنیای مدرن، به دلیل طبیعتش، تأکیدی بیش از اندازه بر بینایی دارد و دیگر حواس را تضعیف کرده است. یکی از نتایج این تأکیدْ طراحی محیط‌هایی است که چیزی برای از نزدیک تجربه کردن ندارند و مخاطب را دور از خود نگه می‌دارند. در زمانۀ کنونی همۀ معیارهای مطلوبیت محیط در«خوب دیده شدن» خلاصه می‌شود. آموزش نوین معماری هم از آسیب‌های بینایی‌محوری مصون نیست. انواع ترسیم‌های سه‌بعدی در دستگاه دکارتی، آشنایی و نقد محیط صرفاً از طریق عکس، محدود کردن برداشت محیط به عکاسی کردن از آن، و... نمونه‌هایی از این موضوعند.با آگاهی از ضرورت تقویت حساسیت دانشجویان در روند آموزش معماری این سؤال مطرح می‌شود که: چگونه می‌توان دانشجویان را در به‌کارگیری متعادل همۀ حواسشان در ادراک هر چه کامل‌تر محیط هدایت کرد؟هدف در این پژوهش آن است که اولاً بر اساس نظرات موجود، شرایط و روش‌هایی برای افزایش حساسیت نسبت به محیط، از طریق به‌کارگیری متعادل حواس، پیشنهاد شود و در مرحلۀ بعد چگونگی فراهم کردن این شرایط در قالب سه تمرین در کارگاه درک و بیان محیط نشان داده شود. این سه تمرین سنجش اولیۀ راهکارهای منتج از این پژوهش هستند. بنا بر این روش پژوهش ترکیبی از استدلال منطقی در بخش اول و مورد پژوهی در بخش دوم است. https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100312_b022c9d07dda83c6d2a40935022a1214.pdf